ຂ່າວ

ກົດລະບຽບຢ່າງເປັນທາງການທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດຂອງສາສະໜາອິດສະລາມກ່ຽວກັບເດືອນຣາມາດານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ ຄ.ສ. 623. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນພາກທີ 183, 184, 185, ແລະ 187 ຂອງບົດທີສອງຂອງຄຳພີກຸລອານ.

ສາດສະດາຂອງອັນລັລລັມ ມູຮຳມັດ ຍັງໄດ້ກ່າວວ່າ: "ເດືອນຣາມາດານ ເປັນເດືອນຂອງອັນລັລລັມ ແລະ ມັນມີລາຄາແພງກວ່າເດືອນອື່ນໆຂອງປີ."
ການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການສິ້ນສຸດຂອງເດືອນຣາມາດານແມ່ນອີງໃສ່ຮູບລັກສະນະຂອງດວງຈັນເຫຼື້ອມ. ອິມາມຫລຽວເບິ່ງທ້ອງຟ້າຈາກຫໍຄອຍຂອງມັດສະຍິດ. ຖ້າລາວເຫັນດວງຈັນເຫຼື້ອມບາງໆ, ເດືອນຣາມາດານກໍ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນ.
ເນື່ອງຈາກເວລາທີ່ເຫັນດວງຈັນເຫຼື້ອມແຕກຕ່າງກັນ, ເວລາທີ່ເຂົ້າສູ່ເດືອນຣາມາດານຈຶ່ງບໍ່ຄືກັນໃນປະເທດອິດສະລາມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ເນື່ອງຈາກປະຕິທິນອິດສະລາມມີປະມານ 355 ມື້ຕໍ່ປີ, ເຊິ່ງແຕກຕ່າງຈາກປະຕິທິນເກຣກໍຣຽນປະມານ 10 ມື້, ເດືອນຣາມາດານຈຶ່ງບໍ່ມີເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນປະຕິທິນເກຣກໍຣຽນ.
ໃນຊ່ວງເດືອນຣາມາດານ, ທຸກໆມື້ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນເດືອນຕາເວັນອອກຈົນເຖິງຕາເວັນຕົກດິນ, ຊາວມຸດສະລິມຜູ້ໃຫຍ່ຕ້ອງອົດອາຫານຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ຍົກເວັ້ນຄົນເຈັບ, ນັກທ່ອງທ່ຽວ, ເດັກອ່ອນ, ແມ່ຍິງຖືພາ, ແມ່ຍິງລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມແມ່, ແມ່ຍິງຫຼັງເກີດລູກ, ແມ່ຍິງກຳລັງມີປະຈຳເດືອນ, ແລະ ທະຫານສູ້ຮົບ. ຫ້າມກິນ ຫຼື ດື່ມ, ຫ້າມສູບຢາ, ຫ້າມມີເພດສຳພັນ, ແລະອື່ນໆ.

ຜູ້ຄົນຈະບໍ່ກິນເຂົ້າຈົນກວ່າຕາເວັນຕົກດິນ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຂົາຈະມ່ວນຊື່ນ ຫຼື ໄປຢ້ຽມຢາມຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະ ໝູ່ເພື່ອນ, ຄືກັນກັບການສະຫຼອງປີໃໝ່.

ສຳລັບຊາວມຸດສະລິມຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພັນລ້ານຄົນໃນໂລກ, ເດືອນຣາມາດານເປັນເດືອນສັກສິດທີ່ສຸດຂອງປີ. ໃນຊ່ວງເດືອນຣາມາດານ, ຊາວມຸດສະລິມສະແດງຄວາມເສຍສະຫຼະຕົນເອງໂດຍການງົດອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມຕັ້ງແຕ່ຕາເວັນຂຶ້ນຈົນຮອດຕາເວັນຕົກດິນ. ໃນຊ່ວງເວລານີ້, ຊາວມຸດສະລິມຈະຖືສິນອົດອາຫານ, ອະທິຖານ ແລະ ອ່ານຄຳພີກຸລອານ.